Wat was het meest beslissende moment van je leven?
Laat jouw meest beslissende moment achter op deze website. Het ‘meest beslissende moment’ krijgt twee vrijkaarten voor After Life.
13 Comments »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URL
Sep
10
2009
10
2009
Een ontmoeting – drie jaar geleden – met een vriendin na 30 jaar in een Amsterdamse tram, na een periode, dat we elkaar al die tijd niet meer gezien hadden. Al waren we op dat moment beiden 65 jaar, het voelde alsof die dertig jaar helemaal niets uitmaakten. En dat ondanks veel ingrijpende gebeurtenissen in ons beider leven (zelfdoding van een wederzijdse vriendin, het opgroeien van kinderen, die niet allen gezond zijn etc.) Die ontmoeting zou ik naar mijn “Afterlife” mee willen nemen.
the moment I met you!
De scheiding na vijftien jaar samenzijn drie maanden nadat we getrouwd waren. Zij ging ervandoor met de chauffeur van onze trouw bolide. Ik leef in Opera.
In “a past life” – 1979 – I was a 25 year old beginning dancer (female, so not a chance in hell) and walked into Mr Mock’s studio op Page, San Francisco, and he looked me up and down, and said, “Great body, love those feet, but you gotta lossen up some.” I never did become much of a dancer technically speaking, but have from time to time been able to dance my life from that day on. And whenever I don’t manage to pull that off at that particular moment, at least I know it’s a possibility…
Ik lag enkele weken ernstig ziek op de kinderafdeling van het ziekenhuis. Ik vreesde voor het ergste. Vlak na mijn 14e verjaardag kwam het verlossende nieuws: ik had een chronische ziekte maar ik zou blijven leven.
het moment dat ik toegaf aan de wens van mijn geliefde zwanger van mij te worden. ik was 43 single; na de geboorte was alles anders.
1967. begin april. niet zoals altijd ongeveer bij volle maan ongesteld geworden.Bij studentenarts in Leiden kikkerproef gedaan. paar dagen later gehoord “positief”!
mooi dachten we, maar “positief” bleek in verwachting te zijn. Ik was 21, en besefte dat mijn leven een beslissende wending had genomen, en dat ik daar tot mijn mijn dood een verantwoordelijkheid over zou hebben.
inmiddels, 63 jaar, meer dan 40 jaar getrouwd, ‘for better or worse’, gelukkig meestal ‘better’.
Maar hoe die hormonen op mijn 21e toch mijn leven bepaald hebben?
Ik kwam in 1963 in Holland wonen vanuit suriname. mijn leventje ontwikkelde zich zoals die van het gemiddeldelde nederlands meisje. op mijn 20ste was ik verloofd met Jan.Heel gebruikelijk in die jaren. Een maand na mijn verloving ging in ik alleen naar mijn ouders toe die nog in suriname woonden. Het was de eerste keer toen ik er na mijn vertrek weer heen ging.
Toen ik daar was gingen mijn ogen open. Het leven had meer te bieden dan vroeg trouwen en een gezin stichten. Het meest beslissende moment in mijn leven was, toen ik terug kwam heb ik mijn verlovingen verbroken. Ik ben toen begonnen om steeds weer nieuwe dingen te ondekken, en mij verder te ontwikkelen. Een van mijn laatste ondekkingen is de opera. sinds 2003 ben ik verslaafd geraakt aan opera.
Sinds dat moment kan ik op alle fronten kiezen voor geluk.
Ik trouwde na 17 jaar “lat” met de man van mijn leven, 10 maanden later vroeg hij echtscheiding aan: “ik kan het niet, het ligt niet aan jou” was zijn boodschap. Volledig uiteengevallen en afgegaan als een gieter, ging ik in Glastonbury op vakantie en vroeg in de Isistempel om “een genezend woord”. Dat was : verzoening… Ik interpreteerde dat met twee betekenissen: mij verzoenen met mezelf en een zoen geven aan mijn ex. Sinds die tijd zijn wij een heel gelukkig liefhebbend stel in een latrelatie die nu al 37 jaar duurt en niet meer te verstoren is. En voor alles wat zich voordoet kan ik kiezen voor een positieve creatieve betekenis. Heerlijk
Op mijn 21ste verjaardag kreeg ik heel plotseling een zin in mijn hoofd: “Ik wil echt zijn!”
En toen.., nog niet wetend dat ik eens of in mijn vroege jeugd, en half-bewust, een soort foute keuze had gedaan…
In een kroonjaar, en dat natuurlijk vele jaren later, schreef ik een levenslied, en daarin opnieuw, “Ik wil echt zijn!” Met nu daaraan nog toegevoegd, “Als een vogel door mij heen..!”, want dat was het wel precies, zoals ik het destijds ook echt gevoeld had.
Ja! Dat alles heb ik zéker wel geweten.., en ook ervaren in al mijn jaren..!
Het moment dat ik aan de hand van mijn vader op 11 jarige leeftijd een televisiestudio binnenkwam.
Wat een vraag! Was het dat ik feestelijk (katholiek) gedoopt ben? Dat ik aan de radio zst te draaien en verkocht was, toen ik de Traviata hoorde? Dat ik in Bayreuth (50er/60er jaren van de vorige eeuw) de ensceneringen van Wieland Wagner (genie!) heb gezien? Het leven met mijn vrouw (gemekker) of de twee dochters (gejengel)? Wat verbindt al deze elementen, wat is de rode draad? Ja, daar komt-ie: het meest beslissend voor mij is de kennismaking met DE MUZEN!
The moment my father heard that he would die within a couple of months I decided to come much closer to him. No emotional walls between us anymore. It was a more than natural journey through our lives. He lived for almost a year after this moment and I have to admit: I love(d) my father so much and….visa versa……