Toen ik ontdekte hoe alles in het universum samenhangt, en hoe niemand er invloed op heeft.
Toen ik afstudeerde in het secundair onderwijs. Ik had vaak moeite met de groepsdruk die er hing in het secundair onderwijs en ik was redelijk braaf en verlegen, maar wel met dezelfde dromen en interesses als een ander. Toen ik afstudeerde, had ik een enorm gevoel van vrijheid en ik heb mensen ontmoeten en (niets extreem) wat ontdekt van het leven en van mezelf. Ik ben nu opengebloeid tot een iets zelfzekerder en zelfbewust meisje. En ik ben eigenlijk nog vrij jong (20), dus ik zal hopelijk nog veel meer ontdekken en leren!
Juli 1984 De veerboot van Barcelona naar Palma de Mallorca, verzengende hitte, een zon die langzaam in de zee zakte. Ik was student en had een staanplaats kunnen bemachtigen op het achterdek. De passagiers waren achter me hun plek aan het zoeken. Ik keek over de reling uit over de zee. Onder me liep het spoor in het water dat de motoren van het schip achterlieten, kolkende golven, het dreunen van de schoepen. Ik keek op en zag de glinstering van de zon op het water. Het leek een eeuwigheid te duren. Dolfijnen in de zee. En ik wist: dit is leven, nu, voor altijd nu.
Het meest beslissende moment van mijn leven was toen de eicel van mijn moeder bevrucht werd door een zaadcel van mijn vader.
Het busongeluk in de outback van China afgelopen jaar. Alleen, alleen chinese taal en tekens en zorg. Alleen, na het verbreken van een verschrikkelijke relatie en 10 maanden alleen op pad (www.antwerpbeijing08.org)... een moment van stilte. Verplicht stoppen. Een keerpunt. In de ellende zat eigenlijk voortdurend hilariteit verscholen. Zoals mijn geluk in het ziekenhuis, niet wetende dat de morfine hier fijn debet aan was :). En nu... weer hersteld, weer terug, weer in het systeem. En blij.
De Nederlandse Opera is niet verantwoordelijk voor en aanvaardt geen aansprakelijkheid ten aanzien van de inhoud van deze site.
